Zoek op deze website
 

Nieuws > Actuele berichten

Verwondering en Angst
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:47
VERWONDERING EN ANGST ALS TWEE KANSEN Sommige ervaringen zijn intenser dan andere. De manier waarop mijn hond een andere hond begroet, is meestal een vrolijke ervaring, soms een angstige. Thuiskomen na een werkdag en samen komen met je gezin, is meestal en hele blije en tevreden ervaring. Pech onderweg of pijn in je rug zijn vervelende ervaringen en het moment dat je kiespijn verholpen is, een heel prettige. Dit soort dagelijkse dingen maken we telkens mee en ze doen iets met ons. Intensere ervaringen kennen we ook. Het gevoel van verliefdheid kan ons in hemelse sferen brengen. Het begin van een nieuwe opleiding of een nieuwe baan, kan ons ook geweldig positieve flow bezorgen. En voor veel mensen is de geboorte van een kind de meest verheffende ervaring in hun leven. Zulke fases in je leven doen iets met je. Ze zetten het leven als het ware even stil en nodigen je uit dieper na te denken of te voelen wat je leven betekent.
De negatieve ervaringen van patiënten in het ziekenhuis doen dat ook. Een plotseling of minder plotselinge opname, een verwonding of ziekte waar je mee verder moet, de tegenslagen die je kunt hebben in de loop van je verblijf of behandeling in het ziekenhuis, zetten je leven ook stil. Ook bij dit soort nare fases ga je dieper nadenken of voelen wat je leven betekent. Je zou ze met een moeilijk woord contrastervaringen kunnen noemen. In de Middeleeuwen wisten ze dat ook als. Ze spraken toen in mooi Latijn van fascinendum et tremendum: wat je verwondert en wat je beangstigt. Voor de middeleeuwer waren die momenten bij uitstek geschikt om te komen tot gebed, rituelen, bedevaarten of boete. Tegenwoordig beleven we ze meestal anders, maar dat betekent niet dat we er niet mee te maken krijgen. We vinden telkens nieuwe manieren om met indrukwekkende ervaringen om te gaan. In het ziekenhuis zijn eenvoudige rituelen van groot belang. Een cadeau of een kaart, een kaarsje of een geschreven tekst in de stilteruimte, een kus of een knuffel laten iets zien van wat we voelen als het er echt op aan komt. Behalve al die dingen die we doen, zijn er ook dingen die we zeggen. We noemen de geboorte van een kind een geschenk, het omgaan met de ziekte een strijd, en soms de dood een verlossing. Je kunt daaraan merken dat we ook in onze tijd dieper denken en voelen op de momenten die er het meeste toe doen. En het is ook goed dat we op die momenten beter kunnen ervaren wat er echt toe doet in het leven, en hoe we er zin aan geven. Ik denk dat we, bij alles wat ons raakt, de kans moeten grijpen om te voelen wat er echt toe doet. Het zijn de inzichten die ons richting kunnen geven en troost, tevredenheid en motivatie. Het leven is nu eenmaal niet een gladgestreken tijd tussen leven en dood, maar een verrassende reis vol fascinendum en tremendem, vol van wat je verwondert en beangstigt.
Ralf Smeets
Onstaan kerkblad (deel 2)
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:46
OM HET NIET TE VERGETEN (2): In het vorige nummer van ons nieuwe gemeenschappelijke kerkblad “Onderweg” bracht ik het allereerste begin van de plaatselijke kerkbladen in de Westelijke Mijnstreek in herinnering, aan de hand van het eerste nummer van de eerste voorloper van “Onderweg”, het blad “Gemeentenieuws” van de toenmalige Hervormde gemeente te Beek. Ik beperkte de stof toen tot de plaatselijke kerkbladen, omdat ik op de hoogte was van het bestaan van eerdere regionale Protestantse kerkbladen die in een ruimer gedeelte van Limburg verschenen. Ik noemde toen al het blad “Hervormd Limburg”, dat alle Hervormde gemeenten in Limburg omvatte. Helaas heb ik van dat blad geen enkel exemplaar in bezit. Zoals ik schreef, waren de tekortkomingen van dat blad voor de plaatselijke berichtgeving nu juist de aanleiding dat een aantal jonge leden van de Hervormde gemeente Beek, vooral uit Stein, het initiatief namen om het blad “Gemeentenieuws” op te richten. Ik heb daardoor nooit een abonnement op “Hervormd Limburg” gehad.
Toen ik onlangs door mijn bibliotheek struinde, kwam ik in het boekje uit 1961 “De zeven Gemeenten” van G. van Hoeven, jarenlang scriba van de toenmalige Gereformeerde Kerk van Lutterade (later omgedoopt tot de GK van Geleen), een interessant citaat tegen uit het nummer van 18 oktober 1919 van blad “Belijdenis en Wandel, Weekblad der Gereformeerden in Zuid-Limburg”. Ik neem aan dat dit het oudste regionale Gereformeerde kerkblad in onze streek is. Het onderwerp hangt samen met de voorgeschiedenis van de Gereformeerde Kerken (GKN) in Geleen en Sittard. Het citaat luidt: “D.V. zal zondag 19 oktober de gewichtige dag zijn, waarop de Gereformeerden van Treebeek zich zullen verenigen tot een zelfstandige, plaatselijke Kerk. Waar ook de Gereformeerden te Lutterade c.a. tot de nieuwe Kerk van Treebeek zullen gaan behoren, wordt de uitwonende ouderling van Heerlen (de moedergemeente van Treebeek, WH) te Lutterade ambteloos. De kerkenraad van Heerlen adviseert om op zondag 19 oktober voor Lutterade als ouderling aan te wijzen de brs. B.J.M. de Fluyter en L. Hoogerwerf. Zij kunnen dan tegelijk met de andere kerkenraadsleden bevestigd worden”.
Aldus geschiedde. De grensregeling hield in dat Geleen, Beek, Stein en Sittard met de tussenliggende dorpen tot Treebeek gingen behoren (Susteren bleef echter onder de toenmalige Gereformeerde Kerk van Venlo).
Toen korte tijd later de kerk van Maastricht van Treebeek werd afgesplitst, ging bedoeld territoir deel uitmaken van de Gereformeerde Kerk van Maastricht, met Lutterade als buitenwijk. Tot de eerste gereformeerden te
Lutterade behoorde de familie Kuik, die anno 2020 nog steeds deel van onze gemeente uitmaakt.
In 1919 werd voor de naam Lutterade gekozen, omdat er weliswaar een burgerlijke gemeente bestond met de naam van het oude Graafschap Geleen, maar geen dorp met die naam. De burgerlijke gemeente bestond uit de drie dorpen Lutterade, Opgeleen en Krawinkel. De toen in aanbouw zijnde belangrijke steenkoolmijn Maurits lag ook in Lutterade. Later is het gebied tussen de drie oorspronkelijke dorpen volgebouwd en het geheel is de stad Geleen gaan vormen. In 1958 werd de naam van de gemeente daarom gewijzigd in Gereformeerde Kerk van Geleen. De gereformeerden van Lutterade (incl. Sittard) bleven tot 1930 tot de Gereformeerde Kerk van Maastricht behoren. In dat jaar werd de Gereformeerde Kerk van Lutterade afgesplitst met als territoir weer Geleen, Beek, Stein en Sittard met de tussenliggende dorpen. Susteren kwam in 1920 onder de toen opgerichte Gereformeerde Kerk van Roermond en in 1956 bij de Gereformeerde Kerk van Sittard, die toen van de Gereformeerde Kerk van Geleen werd afgesplitst. De Hervormden van Susteren behoorden trouwens al sinds het begin van de 19e eeuw kerkelijk tot Sittard.
De Gereformeerde Kerken van Geleen/Lutterade en Sittard behoren tot de voorlopers van onze gemeenschappelijke Protestantse gemeente, zoals die thans in opbouw is.
Het is opvallend dat de stukken die ik ter beschikking heb, na 1919 nergens meer gewag maken van een Gereformeerd kerkblad in onze streek, tot de oprichting van Kerknieuws, een van de beide directe voorlopers van Onderweg. Misschien kan iemand in de gemeente hier een aanvulling leveren.
Wim Hoogstraten, Urmond 26-01-2020
Bordje Erbij (eens iets anders)
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:44
Met elkaar de maaltijd delen en ondertussen wat verhalen en ervaringen uitwisselen, dat is de achtergrond van Bordje Erbij. Een aantal keer is deze activiteit al geweest en de ervaringen waren heel positief. U kon zich toen aanmelden bij mensen die van tevoren al bekend waren. Nog even hoe het werkt, aanschuiven voor de dagelijkse pot om zes uur en rond half acht, na een eenvoudige maaltijd met misschien wel een extra lekker toetje, weer afscheid nemen.
Doet u ook een keer mee?

Gewoon omdat het gezellig is, om wat andere mensen te leren kennen, of
omdat samen eten soms veel prettiger is dan alleen?
Dit keer is de opzet wat anders.
U kunt zich bij mij aanmelden en aangeven of u op maandag 17 februari eters wilt ontvangen, of dat u zelf eens op stap wilt gaan. Ik zal de verbinding dan leggen. Mocht deze datum niet uitkomen, maar wilt u wel een keer meedoen, dan hoor ik het ook graag.
Aangezien deze info bij veel mensen komt, ben ik benieuwd welke combinaties ik mag maken!
Eet smakelijk alvast!
Hartelijke groeten, Irene Pluim
Irenepluim@home.nl, 046-4583183
VESPER-AGAPÈ vieringen op 3 woensdagen
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:43
BETROKKENHEID OP DE WERELD OM CHRISTUS" WIL.
THEMA VOOR DIT JAAR IS – “STA OP ”
Jezus riep: 'Sta op!' tegen zieken en mensen die lijden onder onrecht. Hij gaf zelf zijn leven voor ons als ultieme daad van liefde. Jezus geeft ons nieuwe hoop. We mogen opstaan en hoop bieden aan vluchtelingen, aan mensen die zorg nodig hebben, aan kinderen in de knel, aan ieder die vast zit in armoede of moeilijke omstandigheden. Kom in beweging, kom tot leven. Sta op!
In de veertigdagentijd wordt door de protestantse gemeentes Sittard en Geleen bezinningsmomenten georganiseerd samen met de parochie Vrangendael.  De momenten zijn dus nadrukkelijk oecumenisch van opzet. Thema’s komen aan de orde als honger, armoede en onrecht die mens en milieu overkomen; waarvan veelal de oorzaak te vinden is in onze omgang met elkaar en met de schepping. Samen zoeken we steun en moed, en putten daarvoor uit dat wat Jezus ons heeft voorgeleefd.
We houden ons hiermee bezig in de vorm van een Vesperviering. De plaats van samenkomst wisselt en begint altijd om 18 uur en duurt ongeveer tot 19 uur Op 4 maart is het in de Johanneskerk
Op 18 maart in de parochie Vrangendael.
Op 1 april in de Ontmoetingskerk
Na het bezinningsmoment delen we een sobere agapè maaltijd met elkaar.
Informatie en aanmelden bij:
Iet den Boer, email: ietlittel@telenet.be
Pier Prins, email: pier1959@gmail.com
Het Parochiecentrum tel 046-8800185, email: parochiecentrum@online.nl
Leen Plessius tel 046-4857347, email: leen.plessius@gmail.com
Wim Hendriks 046-4755734, email: wpt_hendriks@hetnet.nl
Wilma Moelker, email: wmcmoelker@gmail.com
Graag vooraf aanmelden in verband met de maaltijd-voorbereidingen.
Gezocht: Gastvrouwen (m/v)
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:41
Inmiddels is er alweer een jaar lang elke maand een ‘Ontmoeten op de zondagmiddag’ geweest in de herberg van de Ontmoetingskerk. Het zijn steeds gezellige middagen. We zijn met ongeveer 25 mensen. We drinken koffie en thee, er is ruimte voor ontmoeting en gesprekken, maar ook voor een spelletje zoals sjoelen, mens-erger-je-niet of rummikub. Halverwege de middag worden er een paar filmpjes getoond. Sommige mensen komen zo nu en dan, maar we hebben ook vaste bezoekers die vrijwel nooit overslaan. Iedereen is van harte welkom!
Gastvrouwen en -heren gezocht
We hebben een fijne groep gastvrouwen en -heren voor deze zondagmiddagen. Maar een paar gastvrouwen moesten helaas stoppen. Daarom zijn we op zoek naar nieuwe gastvrouwen of gastheren die willen helpen met de voorbereidingen, koffie en thee schenken en ook weer opruimen. Je bent een keer in de drie tot vier maanden aan de beurt en werkt altijd samen met twee anderen. Jullie kunnen mij bellen of mailen, ook als je meer wilt weten of het eerst een keer uit wilt proberen.
berthaverkerk@gmail.com tel: 4379201
 
Zin In Beeld (Gruizenkerkje)
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:40
Religieuze tradities kennen de mooiste teksten en verhalen. Soms roepen ze direct al beelden bij ons op als we ze horen of lezen. Soms ook moeten we daar wat meer ons best voor doen. Tijdens deze bijeenkomst zoeken we eerst de rust en ontspanning in onszelf. We laten daarna een (bijbel)tekst binnenkomen, om vervolgens de beelden die bij ons opgekomen zijn aan het papier toe te vertrouwen.
We gebruiken daarvoor pastelkrijt. Het is eigenlijk heel eenvoudig en het hoeft ook geen prachtige kunst te worden. Wat onze hand ook op het papier zet, het is altijd echt van onszelf. Ergens raakt ons de tekst en is het misschien maar een woord of gedachte dat een eigen leven gaat leiden. Het mag allemaal. Als iedereen klaar is met zijn of haar ‘bibliobeeld’ en de tekeningen voor ons op de grond liggen, vertellen we aan elkaar wat we kwijt willen en ronden we weer af.
Deze eerste avond vindt plaats in het Gruizenkerkje op vrijdagavond 7 februari en niet op 24 januari, zoals vorige maand in Onderweg stond vermeld. We beginnen om 19.00 uur (tot ongeveer 20.30) Opgave is nodig en kan bij: Irene Pluim, irenepluim@home.nl (046-4583183)
Vrolijkheid bij Zin In Hapjes
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:40
De mooie reeks ‘zin en hapjes’ is weer begonnen in 2020. Velen van u kennen de formule inmiddels. Zondagmiddag van vier tot vijf precies, het Gruizenkerkje is omgebouwd tot een ontmoetingsplaats met statafels en zitjes, er staan drankjes en er zijn smakelijke hapjes. Er klinkt muziek, en dan is het tijd voor de gesproken column. Op de tafels staan ‘zoute stokjes’ – strookjes papier met rake teksten die tot gesprek uitnodigen. Op 26 januari trapten we dit jaar af, en centraal stond het prachtige woord ‘Troost’. Bijna vijftig mensen hoorden hoe de column werd uitgesproken door Chantal van Wersch, coördinator van het hospice Bronnerhof in Born. Op een inspirerende manier bracht zij troost samen met haar tweede passie: muziek. Heel passend dus dat de muziek verzorgd werd door haar eigen klarinet ensemble uit Voerendaal. Er zijn al vele grote woorden geweest – liefde, hoop, geluk, eindigheid en zuiverheid om er maar eens een paar te noemen. Op 1 maart is de volgende Zin en Hapjes alweer, en zo net na carnaval staat deze keer het woord ‘Vrolijkheid’ centraal. We zijn erg blij dat de bekende Sittardenaar René Haustermans de column deze keer voor zijn rekening neemt. René heeft een achtergrond als musicus, cultuurkenner, pastoraal werker, journalist, componist – hij is een echte ‘duizendpoot’. Eerder in februari verzorgde hij in Vrangedael al een lezing over de geschiedenis en betekenis van Carnaval – zeker ook een feest van vrolijkheid. Het wordt ongetwijfeld weer een bijzonder uur. Van harte welkom!
Namens het team, Bert Stuij.
Verslag van 3 jaar Oogzorg in Zambia
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:38
Wat vliegt de tijd voorbij. Het is alweer december en dat betekent dat het deze maand maar liefst 3 jaar geleden is dat we in het vliegtuig stapten. Samen met 2 kleuters en een baby op weg naar Zambia. Op weg naar een nieuw avontuur, maar vooral op weg met een missie. Onze bestemming was het Macha Mission Ziekenhuis om daar een oogkliniek op te richten. Inmiddels is het 2019 en kijken we verbaasd en verwonderd om ons heen. Er is veel veranderd de afgelopen 3 jaar. Door de drukte van alledag vergeten we soms hoe het allemaal begonnen is. We hadden vooraf nooit kunnen bedenken dat we nu zijn waar we zijn. Terugkijkend willen we jullie bedanken. Dankzij jullie bijdrage konden we dit mogelijk maken. Zowel financieel en praktisch, maar ook emotioneel. Jullie gaven ons het vertrouwen dat het mogelijk moest zijn om een structurele bijdrage te leveren aan de oogzorg in Zambia. Zonder jullie hulp hadden we dit nooit kunnen doen. Bedankt! We begonnen begin 2017 in een klein kamertje van het ziekenhuis, slechts 3 bij 3 meter. Hier was 1 oogheelkundig verpleegkundige werkzaam en ze had weinig mogelijkheden door de beperkte voorraad oogdruppels en het gebrek aan behandelmogelijkheden. Wanneer mensen met oogklachten kwamen dan werden ze meestal onverrichter zake weer naar huis gestuurd. Vaak kwamen ze niet terug voor controles, omdat ze wisten dat er toch geen behandeling mogelijk was.
Onze eerste prioriteit was alles in gereedheid brengen om staaroperaties uit te kunnen voeren en het trainen van extra personeel. Daarnaast werkten we tegelijkertijd aan de beschikbaarheid van medicatie en aan uitbreiding van oogheelkundige behandelingen. We merkten al snel dat we te weinig ruimte voorhanden hadden voor goede oogheelkundige basiszorg. En zo begon het avontuur van de bouw van een oogkliniek.
 
Er staat nu een prachtig gebouw, voorzien van de benodigde apparatuur. De ruimtes zijn groot genoeg zodat er letterlijk ruimte is om andere mensen op te leiden. Zoals studenten van de verpleegkundige-opleiding in Macha. Het maakt ook bijscholing voor ons eigen team mogelijk door bijvoorbeeld bezoekende oogartsen, optometristen en/of opticiens uit Nederland. Dankzij de ruimte, de apparatuur en vooral de kennis van de medewerkers is het mogelijk om goede basale oogheelkundige zorg aan te bieden. We zijn ook erg blij met stromend water en elektriciteit in de kliniek. In Nederland een vanzelfsprekendheid, maar dit geldt niet voor Zambia. Het zijn dergelijke ‘simpele dingen’ die ervoor zorgen dat we ons werk goed kunnen doen. Inmiddels hebben we een geweldig team.
- Elton, een physician assistant heeft een 2-jarige oogheelkundige training in Tanzania gehad en is afgelopen september in Macha gaan werken. Het is fantastisch om te zien hoe bekwaam hij is, de resultaten van zijn staaroperaties zijn prachtig. Ook weet hij goed om te gaan met de uitdagingen die horen bij het werken in een land in ontwikkeling.
- Patience en Abraham zijn 2 enorm gemotiveerde verpleegkundigen. Via ‘leren op afstand’ verdiepen zij zich verder in de oogheelkunde.
- Luyando is begonnen als assistent in de kliniek. Ze viel al snel op door haar enorme toewijding en interesse voor de oogheelkundige zorg. Binnen een paar weken hielp ze al mee met het screenen van patiënten en nu is ze (oogheelkundig) verpleegkundige in opleiding.
- Ook heel belangrijk zijn de twee opticiens, Bornwell en Lastone, die in Macha zijn opgeleid. Ze hebben al veel mensen die zonder bril ernstig visueel beperkt waren kunnen helpen. Vaak is een bril voldoende om mensen hun zicht weer terug ter geven.
 We werken samen met de lokale overheid en met diverse NGO’s om de oogzorg in Zambia structureel te verbeteren. De patiënten aantallen groeien en we zien de levens van mensen veranderen. Elk mens is waardevol en we zijn blij met iedere patiënt die we kunnen helpen. Als voorbeeld vertellen we graag over Bright. Deze man, 27 jaar en vader van 3 kinderen, was al blind aan een van zijn ogen en werd door staar langzaam maar zeker ook blind aan zijn andere oog. Hierdoor dreigde hij zijn baan kwijt te raken, maar gelukkig stuurde zijn werkgever hem naar het Macha Mission Ziekenhuis en konden we hem helpen. Door een staaroperatie kan hij nu weer goed zien en is hij in staat om zichzelf en zijn gezin te onderhouden. 
Vanaf de zomer van 2020 gaan we weer in Nederland wonen. Het komende halfjaar leggen we de nadruk op het verbeteren van de organisatie, het opzetten van protocollen en het verder opleiden van ons team. We realiseren ons dat het huidige team vrijwel alle taken kan overnemen, maar nog niet volledig. Daarom investeren we in het opleiden van verpleegkundigen tot oogheelkundige verpleegkundigen, wordt er een optometrist opgeleid en zoeken we naar mogelijkheden om de kwaliteit van de opticiens te verbeteren.
Ons werk in Macha is nog niet klaar wanneer we vertrekken. Wanneer we in Nederland wonen zijn we van plan enkele keren per jaar terug te gaan naar Macha. We dromen van verdere uitbreiding van de oogzorg. Zoals screening voor glaucoom (hoge oogdruk) en diabetes. Ook breiden we graag de mogelijkheden uit om mensen met een visuele beperking te helpen. Niet alle problemen zijn op te lossen met een operatie of een bril. Bijvoorbeeld een vergrotend hulpmiddel kan mensen minder afhankelijk maken. Het oppakken van wetenschappelijk onderzoek, om zo de geleverde zorg ook ‘evidence based practice’ te kunnen leveren staat ook op onze wensenlijst. Dit alles kost geld en om de kliniek überhaupt draaiende te houden is er geld nodig. Normaal gesproken leveren patiënten een bijdrage aan de kosten, zoals in Nederland via het stelsel van zorgverzekeringen. Het leven in Zambia is voor veel mensen zwaar. Geld voor oogzorg is er niet. Hulp, uw hulp blijft daarom nodig!
Toen we eind 2016 in Zambia arriveerden hadden we een 2½-jarenplan. Dit plan is inmiddels 2 keer met een half jaar uitgebreid. We kwamen met een gezin van 5 met onze kleuters en een baby. Inmiddels telt ons gezin 6 personen. Bram is nu 9 jaar, Aron 7 jaar, Seth 3 jaar en Lisa Rose is net 1 jaar geworden. Het is heel bijzonder dat onze kinderen een deel van hun kindertijd in Zambia hebben gewoond. De afgelopen 3 jaar hebben ons veel geleerd en veel gegeven. Sommige dagen waren lastig en andere dagen waren fantastisch. We kijken dankbaar terug op de afgelopen jaren. We zijn dankbaar voor de support die we als gezin ontvingen van de mensen in Nederland en van de mensen hier in Macha. We maken ons klaar voor de eindsprint in Macha. Onze agenda’s zijn vol, maar gelukkig blijft er ook tijd over om te genieten van het leven in het prachtige Zambia. Bedankt voor uw steun, op welke wijze dan ook! We wensen u allen een gelukkig nieuwjaar!
Hartelijk groeten, Samuël en Tamara, Bram, Aron, Seth en Lisa Rose
Thema 40 dagentijd: STA OP!
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:37
In de Veertigdagentijd leven we toe naar Pasen, het feest van Jezus' opstanding uit de dood. Jezus riep: 'Sta op!' tegen zieken en mensen die lijden onder onrecht. Hij riep zelfs doden tot leven. En gaf zelf Zijn leven voor ons als ultieme daad van liefde. Niet het duister maar de liefde overwon. Jezus geeft ons nieuwe hoop. We mogen iedere dag weer opstaan uit alles wat ons neerdrukt, alles wat ons somber maakt.
Als kerk zijn we een wereldwijde gemeenschap die het goede nieuws van Gods liefde ervaart en wil delen. We mogen samen in beweging komen. We mogen opstaan om het leven voor onszelf en voor iedereen de moeite waard te maken. We mogen hoop bieden aan vluchtelingen, aan mensen die zorg nodig hebben, aan kinderen in de knel, aan ieder die vast zit in armoede of moeilijke omstandigheden. We mogen recht doen aan iedereen die onderdrukt wordt. Wij geloven in delen.
Kom in beweging, kom tot leven. Sta op!
Diaconie: hulp gevraagd!
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:36
Kortgeleden kregen we bij de diaconie de volgende hulpvraag: een Pakistaanse man, die nu in het AZC in Echt verblijft, heeft, na jaren wachten, een verblijfsvergunning gekregen en zal, als alles goed gaat, een woning in Beek krijgen.
Zijn gezin, echtgenote en 4 kinderen verblijven nog in het land van herkomst. Ze zwerven van het ene adres naar het andere. Ze mogen nu ook naar Nederland komen. De papieren zijn geregeld, maar er was nog één probleem: het geld voor de reis. Daarbij gaat het om zo’n € 2.400, -
Een deel van dit bedrag is toegezegd vanuit gemeentes in Tilburg en Alphen a/d Rijn, wij als gezamenlijke diaconie hebben toegezegd het bedrag aan te vullen.
Mogen we u als gemeenteleden vragen om hierbij te helpen door een gift over te maken op de rekening van de diaconie? Dat kan bij de diaconie van Sittard-Grevenbicht of van Geleen-Beek-Urmond.
Wilt u daarbij de vermelding Project P zetten. Hartelijk dank voor uw bijdrage.
Kerkenraad: jaar 2020 wordt bijzonder
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:35
Bijzonder jaar: Het jaar 2020 zal voor onze gemeenten een bijzonder jaar worden. Als alles volgens plan verloopt, zullen we vanaf juli 2020 officieel één gemeente zijn. Voordat het zo ver is, moet er nog heel wat gebeuren, maar dat is niet erg. Gemeenteavond: We zijn heel blij met de opkomst en de goede open sfeer tijdens de gemeenteavond op 28 november 2019. Tijdens deze gemeenteavond stond het conceptbeleidsplan centraal. Een beleidsplan dat we als kerkenraad met elkaar opgesteld hebben; een plan ook dat we graag de komende jaren willen gaan uitvoeren: samen met jullie! We zijn heel erg blij met alle reacties op het beleidsplan. Die worden nu verwerkt tot een definitieve versie. Besluit tot samengaan: Op donderdag 26 maart 2020 zullen er apart twee gemeenteavonden gehouden worden voor Sittard-Grevenbicht en Geleen-Beek-Urmond. Jullie als gemeenteleden zullen dan ‘gekend en gehoord’ worden over het definitieve samengaan, zoals de kerkorde voorschrijft. Wij vinden het als kerkenraden heel belangrijk dat jullie, voordat het officiële besluit tot samengaan genomen wordt, de gelegenheid krijgen om tijdens een gemeenteavond je mening te geven en vragen te stellen. Hiermee hoeven jullie trouwens niet te wachten tot eind maart; op elk moment mogen jullie ons aanspreken en met ons delen wat jullie bezighoudt (graag zelfs). Nieuwe naam: Misschien hebben jullie al gehoord dat er een voorstel gepresenteerd is voor een naam voor de samengestelde gemeente: ‘Maas- en Beekdal’. De naam van een PKN-gemeente moet de plaats of het gebied waar de gemeente actief is weerspiegelen. Wij denken dat de naam ‘Maas- en Beekdal’ het hele gebied met alle plaatsen die tot onze nieuwe gemeente behoren goed weergeeft. We hebben al heel veel positieve reacties op onze nieuwe naam gehad. De naam weerspiegelt ook dat we echt met iets nieuws gaan beginnen! Onderweg: Het nieuwe kerkblad van onze gemeenten samen waar we nu in schrijven, ‘Onderweg’, is inmiddels al voor de tweede keer uitgekomen. Het samenvoegen van twee kerkbladen was niet eenvoudig, maar het is gelukt. Inmiddels hebben we veel positieve reacties gehoord op ons nieuwe kerkblad en ook enkele verbeterpunten. Na het aprilnummer zullen we een evaluatie houden.
Ook zal er dit jaar gewerkt gaan worden aan één website. Zo zal de communicatie van de nieuwe gemeente vorm gaan krijgen, al bestaat communicatie uit meer aspecten dan een kerkblad en een website. Ontmoeten: We zijn blij dat we op allerlei plaatsen hard bezig zijn de nieuwe gemeente vorm te geven. Dit gebeurt vooral waar we elkaar ontmoeten en elkaar beter leren kennen. Wat was het geweldig om in december met meer dan 100 mensen een gezamenlijke kerstviering voor senioren te vieren! Ook in het pastoraat, diaconaat, de vieringen en allerlei andere aspecten van gemeente-zijn geeft het werken aan een gezamenlijke toekomst nieuwe energie. Afscheid: In januari hebben we afscheid genomen van 4 ambtsdragers: Wouter den Dulk, Yolanda Kragt, Inge Streekstra en Henk van Doornik. We zijn dankbaar voor al het werk dat ze gedaan hebben in hun ambt als ouderling en diaken. Als de gemeenten samengevoegd zijn zullen we een kleinere kerkenraad krijgen, dus er zijn nu geen nieuwe ambtsdragers aangetreden. Hoe de samenstelling van de kerkenraad zal worden, zal later in het jaar bekend worden. Kerkgebouw: De vraag welk groot kerkgebouw gekozen zal worden voor de vieringen en andere kerkelijke activiteiten wordt vaak gesteld. Maar, zoals we eerder aangegeven hebben: het samengaan is op dit moment het belangrijkste! Zorgvuldigheid voor snelheid. Wel zullen we jullie in het voorjaar weer een keer bijpraten over de bevindingen van de werkgroep Kerkgebouwen. Zo zijn we een nieuw spannend jaar ingegaan. We doen dat in vertrouwen omdat we geloven dat God erbij zal zijn.
Marnix van Gurp en Bertha Verkerk
Samen Eten
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 05-02-2020 09:34
We doen het dagelijks. Van jongs af aan. Namelijk eten. Je kunt wel een dag zonder voedsel en misschien zelfs een week, maar daarna gaat je lichaam toch echt wel protesteren. Ons lichaam heeft nu eenmaal voedingsstoffen nodig om te kunnen functioneren. Eten wordt op verschillende manieren gedaan. De een koopt onderweg een broodje kroket en werkt het al lopende naar binnen. De ander neemt uitgebreid de tijd om te tafelen. Velen eten vandaag de dag alleen, al dan niet met een bord op schoot voor de televisie. Anderen eten met elkaar, al dan niet stilzwijgend. Maaltijden vormen een belangrijk onderdeel van onze cultuur. Met een omvangrijke voedingsindustrie, restaurants, kookcursussen, eetgroepen en “Heel Holland Bakt”. Als ik in een supermarkt rondloop, dan zie ik dat verre weg het grootste deel van de supermarkt is ingericht op eten (en drinken).
Eten met elkaar is leuk en gezellig. Dat ondervond ik in Grevenbicht op een donderdagavond in januari. Met een 15-tal aanwezigen zaten we in een kring. Eenieder had broodjes meegenomen en die smaakten goed. Dat gold eveneens voor de soep. Een maaltijd is niet alleen samen eten, maar het is ook elkaar ontmoeten en met elkaar praten. En dat gebeurde bij de broodmaaltijd in Grevenbicht. Velen hadden wat te vertellen. Over vroeger: over het dorp, de school, de carnaval, de vele cafés, de kerk. Maar ook over het heden: over de winkels, de voorzieningen, de muziek, het orgel dat binnenkort gerestaureerd wordt. De één zegt vaak wat meer dan de ander. Dat is niet erg, want luisteren naar mooie verhalen is ook waardevol. Zo wordt op meer plaatsen in onze gemeente met elkaar gegeten. Thuis, in groepjes, maar ook in de kerkgebouwen. Eens per maand is dat in de Ontmoetingskerk in Geleen. En dat al vele jaren. Voor een klein bedrag staat er een heerlijk bord eten voor je klaar. Maar het is vooral ook het samenzijn dat plezier geeft. Ook in de veertigdagentijd kennen we al lang de traditie van de maaltijden. Die zijn sober qua samenstelling, want de tijd voor Pasen het is immers de tijd van inkeer en matiging.
En in Sittard functioneert al geruime tijd “bordje erbij”, waarbij met elkaar thuis gegeten wordt.
Bij maaltijden in de kerk denk ik ook aan de Tafels van Hoop”, die we vorig jaar georganiseerd hebben met een culinaire inbreng vanuit verschillende landen en culturen. En aan de maaltijden bij het “Kerk-tuin- treffen” en tijdens de ouderenvieringen rond kerst en in het voorjaar. Wanneer ik al die verschillende eetgelegenheden bij elkaar op tel lijkt de kerk bijna op een restaurant met een gevarieerde menukaart. Dat er in de kerk met elkaar gegeten wordt, hebben we van geen vreemde. Want het is volop Bijbels. Op talloze plekken in de Bijbel lezen we over maaltijden. Bijvoorbeeld Abraham die drie vreemdelingen brood, boter, melk en kalfsvlees aanbiedt (Genesis 18). Of Jezus die met een paar mensen uit het stadje Emmaüs mee-eet (Lucas 24). Opmerkelijk is dat bij de Bijbelse maaltijden vaak iets bijzonders plaatsvindt. Van al die vele Bijbelse maaltijden is één die we nog altijd in ere houden en opdienen. Dat is het afscheidsmaal, dat Jezus vlak voor zijn dood hield met zijn leerlingen. Daarom treffen we in vrijwel elk kerkgebouw een tafel aan als herinnering aan dat laatste avondmaal. Het is de tafel waaraan Christus als Gastheer brood en wijn uitdeelt als voedsel en vreugde voor elk hart. Het is dé maaltijd die ons voedt en verbindt. En die verbondenheid, verzoening en vrede schept met God en met elkaar. Van harte hoop ik dat we als teken van samenzijn en verbondenheid nog vaak de tafels bij elkaar schuiven en samen eten.
Pier Prins
Week van de Psychiatrie Sittard-Geleen
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 02-02-2020 14:08
20 maart zie tekst Geleen, Ontmoetingskerk
Week van de Psychiatrie Sittard-Geleen: ‘Betekenisvol meedoen’
 
Op 20 maart 2020 gaat in de Ontmoetingskerk in Geleen de Week van de Psychiatrie Sittard-Geleen van start. Tot en met 28 maart vinden er op diverse locaties in Sittard-Geleen tal van activiteiten plaats rond het thema ‘Betekenisvol meedoen’. De week is bedoeld om taboes en stigma rond psychiatrie te doorbreken en te verminderen.
Programma en aanmelden
De activiteiten in de Week van de Psychiatrie zijn vooral bedoeld voor (ex)cliënten in de GGz, hun naasten, mantelzorgers, professionals en studenten, maar ook voor andere betrokkenen en geïnteresseerden. Kijk voor het programmaoverzicht, aanmelding voor deelname aan één of meerdere activiteiten en vragen op: https://www.burgerkrachtlimburg.nl/
Meld je tijdig aan en kom Meedoen! Sandra
Ambassadeur Week van de Psychiatrie
Doe mee met Sirkelslag!
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:55
7 februari zie tekst
Uitnodiging Sirkelslag YOUNG
 
Sirkelslag YOUNG wat is dat?
Dit is een spannend en interactief spel tussen jeugdgroepen uit heel Nederland. Voor wie is deze wedstrijd?
Voor jongeren van 12 t/m 16 jaar. Hoe gaat dat dan in z’n werk?
Je speelt het spel met je team vanuit je eigen locatie en speelt online tegen honderden groepen uit heel Nederland. Een team bestaat uit min. 5 en max. 12 kinderen. Je team krijgt opdrachten en vragen, die je die avond in teamverband moet uitvoeren/ beantwoorden. Voor elke uitgevoerde opdracht krijg je punten. Meer info: www.sirkelslag.nl Wanneer is het?
Sirkelslag Young gehouden op vrijdagavond 7 februari 2020.
We gaan dit houden in de Ontmoetingskerk. Adres: Emmaplein 50 te Geleen.
Om 18.00 uur willen de avond starten met een korte kennismaking, daarna gaan we frietjes met elkaar eten. Exact om 19.30 uur begint het spel tot ca. 22:00 uur.
 
Hoe kan ik mij aanmelden?
Ben jij tussen de 12 en 16 jaar en lijkt het je leuk om hier aan mee te doen? Heb je zin in een leuk, gezellig en spannend avondje? Geef je dan op! Als je vrienden of vriendinnen hebt (in dezelfde leeftijdsklasse), dan kunnen zij natuurlijk ook mee doen.
Willen jullie a.u.b. z.s.m. doorgeven of je mee wilt doen met Sirkelslag Young? Dan kunnen wij beginnen met de voorbereidingen. Alvast bedankt!
Mail je aanmelding graag z.s.m. en uiterlijk voor 24 januari naar jennifer.hoen@xs4all.nlthea.coenen@home.nl of henrikes@home.nl
Ook voor vragen kun je hier terecht.
Wij hebben er veel zin in!
Hopelijk tot vrijdag 7 februari.

 
Groetjes van het jeugdwerk van de protestantste gemeente
van Geleen-Beek-Urmond en Sittard-Grevenbicht.
Hoe het kerkblad in 1967 ontstond
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:32
OM HET NIET TE VERGETEN Bij de start van ons nieuwe gemeenschappelijke kerkblad “Onderweg” is het goed het allereerste begin van de plaatselijke kerkbladen in de Westelijke Mijnstreek in herinnering te brengen. Ik moet mij beperken tot de voorlopers van “Onderweg” die de namen “Gemeentenieuws” en daarna “Kerknieuws” droegen. Voor het blad “Ons Kerkje” van de toenmalige Hervormde gemeente te Grevenbicht kan ik putten uit het boek van ds. Röell c.s. “Godt bewaert de sinen in noot”. Van de bladen van de toenmalige Hervormde gemeenten te Geleen-Oost en te Sittard en de Gereformeerde Kerken van Geleen en Sittard weet ik onvoldoende, maar wellicht kan iemand anders die leemten opvullen. Hetzelfde geldt voor “Gaandeweg”. We schrijven 1967. In de Westelijke Mijnstreek zijn er niet minder dan 7 zelfstandige Protestantse gemeenten: de Hervormde gemeente te Beek (incl. Stein) met kerken in Beek en Stein-Nieuwdorp (de Blokhut aan de Kinskystraat), de Hervormde gemeente te Urmond/Geleen-West met kerken in Urmond en Geleen-Lutterade/Lindenheuvel (de Tunnelkerk aan de Houtmanstraat), de Hervormde gemeente te Grevenbicht met de kerk aan de Heilig Kruisstraat, de Hervormde gemeente te Geleen-Oost met de Kruiskerk aan de Parklaan, de Hervormde gemeente te Sittard met de huidige Gruizenkerk, de Gereformeerde Kerk van Geleen met de Bethelkerk aan de Groenstraat en de Gereformeerde Kerk van Sittard met de Johanneskerk. Van al deze kerken bestaan in december 2019 alleen nog de kerken te Beek, Grevenbicht en Urmond en de Gruizenkerk en de Johanneskerk te Sittard. De Ontmoetingskerk te Geleen is sindsdien nieuw gebouwd. In 1967 is het proces van de sluiting van de kolenmijnen en de bijbehorende cokesfabrieken in volle gang. De grote en modernste mijn, de mijn Maurits in Lutterade, is al een jaar dicht, maar de beide cokesfabrieken in Geleen en Beek werken nog. De mijnsluiting leidt tot het wegtrekken van veel Protestanten uit de streek. De Hervormde gemeente te Beek, waarvan veel leden in de Steinse onderdelen Nieuwdorp en (Nieuw)-Kerensheide en in het nu verdwenen dorp Oud-Kerensheide (thans Sabic-terrein) wonen, verliest heel wat leden. Er is echter wel degelijk elan in de gemeente, onder de bezielende leiding van ds. Chris Muller. Toen in 1966 de mijn Maurits sloot, richtte hij met enige jonge gemeenteleden de Gespreksgroep 66-2000 op, waarbinnen werd nagedacht over de toekomst van de gemeente in de nieuwe situatie. Eén van de uitkomsten was het besluit tot oprichting van een plaatselijk kerkblad met de naam “Gemeentenieuws”. Er bestond namelijk op dat moment wel een provinciaal blad “Hervormd Limburg”, maar dat was een onderdeel van het landelijke “Hervormd Nederland”, dat steeds meer in politiek vaarwater terecht kwam. Daardoor verschenen er in Hervormd Limburg steeds minder plaatselijke berichten, vandaar de behoefte aan een plaatselijk blad. De redactie zowel als het productieteam van het Gemeentenieuws werd gevormd door de jonge Steinse gemeenteleden Gerard en Truus Mietus-Rompelman. Iedere maand typte Truus een stencil voor één bladzijde A4 met tekst, met op de achterzijde advertenties van de toen nog vele kleine ondernemers, vooral uit Stein en Elsloo. Met de advertentieopbrengst konden de productiekosten worden betaald, want de kerkgemeente was na een moeilijke voorgaande periode totaal blut. Typfouten op het stencil moesten met lak worden gerepareerd. Het stencil werd afgedraaid door de heer J. Marell, overbuurman van Gerard en Truus in de Drossaard Maesstraat te Stein, die over een stencilmachine kon beschikken. Marell was zelf Rooms-Katholiek, een voorbeeld van vroege oecumenische instelling! Vrijwilligers brachten het blad overal in Beek, Oud-Kerensheide, Elsloo, Stein enz. rond. Opmerkelijk is het dat de thans niet meer zo jonge Truus Mietus tot op de huidige dag aan het kerkblad is verbonden en dat ook met “Onderweg” voortzet. Zij is nu alweer jarenlang rondbrengster in wijk 68, Elsloo-Oost. Voor mij ligt nummer 1 van de eerste jaargang, gedateerd september 1967. Wat is er zoal in de gemeente aan de hand? Een greep:
Mevr. J. Huizinga-de Vries uit Oud-Kerensheide neemt het initiatief voor ouderenmiddagen om het onderlinge contact te verbeteren. De eerste wordt gehouden op 7 september 1967 in het Koetshuis te Beek.
De beide Zondagsscholen in het Koetshuis te Beek en in de Blokhut te Nieuwdorp beginnen weer.
Er is een eerste kennismaking met de nieuwe gezangbundel-in-ontwerp in de vorm van een Classicale zangavond in de Kruiskerk te Geleen.
Arthur Kock trouwt in de Augustinuskerk te Elsloo (wij hebben hem herdacht op de Voleindingszondag in november 2019).
De Gespreksgroep voor de Gezinsweek komt weer bijeen.
Kerkdiensten zijn er iedere zondag om 9.00 uur in Nieuwdorp en om 10.15 uur in Beek. Voorgangers zijn, naast ds. Muller, ds. Van den Ende van Grevenbicht en ds. Stoffels van Valkenburg.
Ik wil het voor nu hierbij laten. Als deze enigszins nostalgische terugblikken gewaardeerd worden, kan ik allicht nog eens verder in het kerkbladarchief bladeren. Sinds 1970 ben ik zelf aan het kerkblad verbonden, vanaf dan kan ik uit de eigen herinneringen putten. De volgende mijlpalen zijn 1971 (vernieuwing van het Gemeentenieuws dat nu een gemeenschappelijk blad van de Hervormde gemeenten Beek en Urmond/Geleen-West wordt), en 1975 (oprichting van het blad “Ons Kerkje” in de Hervormde gemeente te Grevenbicht).
Wim Hoogstraten
ACTIE KERKBALANS 2020
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:25
  INSPIRATIE, ONTMOETING EN BEMOEDIGING
Het thema van Actie Kerkbalans in 2020 is “Geef voor je kerk”. Juist in deze tijd van individualisering is het belangrijk om een plek te hebben waar we samen het geloof kunnen beleven en vieren. De kerk is immers de plek om tot jezelf te komen, om anderen te ontmoeten en om God te ontmoeten. Waar je een luisterend oor vindt en stilte om je te bezinnen. Waar je bemoedigd en geïnspireerd raakt. Waar mensen voor je bidden en klaar staan met praktische steun. Een plek waar je deelt met anderen en kunt nadenken over zingeving en je rol in de maatschappij. Kortom, meer dan de moeite waard om voor te geven. Voor de eerste keer doen we dat als Protestantse Gemeente Sittard-Geleen en Geleen-Beek- Urmond met een gezamenlijke folder. Omdat we Samen Verder willen. ACTIE KERKBALANS
De Actie Kerkbalans is een gezamenlijke actie van alle kerken in Nederland waarmee zij een beroep doen op de plaatselijke geloofsgemeenschap voor een financiële bijdrage. Zo ook in onze Protestantse kerkgemeenschappen Geleen-Beek-Urmond en Sittard-Grevenbicht. Jaarlijks vragen wij in de tweede helft van januari aan onze leden, u dus, om uw financiële bijdrage voor de plaatselijke kerk kenbaar te maken. Actie Kerkbalans levert de belangrijkste bijdrage aan de inkomsten van onze kerk. KOSTEN EN OPBRENGSTEN
De gemeente die we samen zijn kost geld. Denk hierbij aan onze predikanten die elke week diensten verzorgen in de kerken, maar ook op regelmatig basis in de verzorgingshuizen en op andere plaatsen. Het pastorale werk, bezoeken van nieuw ingekomen personen, zieken en anderen die hulp nodig hebben wordt voor een groot deel door onze predikanten gedaan. Daarnaast kost ook het onderhoud en de verwarming van de kerkgebouwen geld.
Dit geld moeten we samen zelf opbrengen. Daarom vragen wij u als lid van de plaatselijke protestantse gemeente een vrijwillige bijdrage te doen. Een vrijwillige bijdrage naar draagkracht.
Naast deze Actie Kerkbalans spannen wij ons in om extra inkomsten te genereren uit bijvoorbeeld verhuur van ruimten in onze gebouwen en proberen we aanvullende subsidies te verkrijgen.  
Stichting Rosa Lima Sittard opgeheven
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:23
STICHTING ROSA LIMA SITTARD NA 25 JAAR OPGEHEVEN Op initiatief van vredesbeweging, kerken en wereldwinkel werd 25 jaar geleden Stichting Sittard-Rosa-Lima opgericht. Namens de Protestantse Gemeente Sittard-Grevenbicht is Leen Plessius lang medebestuurslid geweest. Niemand vermoedde op dat moment dat dit initiatief om een brug te slaan tussen Sittard en Lima in de loop van de jaren door zoveel mensen ondersteund werd.
Veel betrokken mensen in Sittard en omgeving, en strijdbare mensen, vooral vrouwen, in de sloppenwijk Comas in Lima, Peru. Door de Stichting werden al die jaren eetplaatsen en andere projecten in de sloppenwijk gefinancierd. Pater Jan Brinkhof, vanuit Nederland werkzaam in Comas, was al die jaren de contactpersoon voor de Stichting; de eerste jaren waren er ook zusters van de Goddelijke Voorzienigheid betrokken. Zij zorgden ervoor dat de projecten die de Stichting financierde, goed werden uitgevoerd.
Pater Jan Brinkhof is heel regelmatig in Sittard geweest om over zijn werk te vertellen en te laten zien wat er met het gedoneerde geld gedaan was. De laatste jaren waren er bij een aantal bouwprojecten forse overschrijdingen van de begrotingen. Dit werd vooral veroorzaakt door aanscherping van regelgeving van de overheid ter plekke, o.a. door gevaar van aardbevingen in het gebied. Verder vonden steeds meer mensen in het gebied betaald werk waardoor er met betaalde krachten moest worden gewerkt. Maar ook de leeftijd van Pater Jan Brinkhof ging een steeds grotere rol spelen: hij is inmiddels 80 jaar geworden, en het werd steeds zwaarder voor hem om de bouwplaatsen te bereiken om een en ander te controleren. Samen met Pater Brinkhof heeft het bestuur van de Stichting de huidige situatie bekeken. Er is geen opvolger gevonden voor het opbouwwerk en zeker geen team om de contacten tussen de stichting en de sloppenwijk te onderhouden.
Wel zijn er verscheidene vrouwenorganisaties ontstaan in Comas, erkend door de overheid, van waaruit veel werk verzet wordt voor het welzijn van de mensen in deze enorme sloppenwijk. Uiteindelijk is besloten de stichting op te heffen.
We kunnen terugkijken op een zeer vruchtbare periode: er zijn 23 gaarkeukens gerealiseerd, 5 onderkomens voor vrouwenorganisaties, 6 gemeenschapshuizen en 3 jongerencentra en daarnaast nog een aantal kleinere projecten. Door de steun van de vele donateurs van Stichting Rosa Lima Sittard, een aantal maatschappelijke organisaties en de gemeente Sittard-Geleen kon een bedrag van € 900.000,- geïnvesteerd worden.
In een boekje wat uitgegeven werd ter gelegenheid van de opheffing van de stichting spreken zowel het bestuur als ook pater Jan Brinkhof hun grote dankbaarheid uit aan iedereen die een bijdrage hieraan geleverd heeft.
Deze stichting heeft zinvol werk kunnen doen voor de mensen in Lima.
Woord van de Kerkenraadsvoorzitters
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:22
Samen slaan we nieuwe wegen in. In de aanloop naar het samengaan van de PGSG en de PGGBU is het goed om elkaar nog beter te leren kennen. In deze eerste uitgave van Onderweg leggen we een aantal vragen voor aan onze kerkenraadsvoorzitters. Vragen die u/jij natuurlijk ook voor uzelf/jezelf mag beantwoorden. De antwoorden van Bertha Verkerk zijn cursief weergegeven; de antwoorden van Marnix van Gurp regulier. Wat betekent het geloof voor jou persoonlijk? Is er (wel eens) sprake van twijfel? Bertha: God is voor mij de Bron van mijn bestaan, Degene die met mij meegaat door het leven en Degene bij wie ik mag wonen na dit leven.
Ik ben geen twijfelaar. Maar natuurlijk heb ik ook vragen, bijvoorbeeld over het onrecht en het lijden in de wereld en ook over de zin van mijn eigen leven. Over het bestaan van God twijfel ik zelden. Marnix: Het geloof is mijn hele leven heel belangrijk voor mij geweest. Het is een houvast in periodes van onzekerheid of tegenslag. Het geeft me steun om te weten dat ik er mag zijn en door God geliefd ben.
Mijn geloof is wel erg veranderd door de jaren heen. Wat vroeger een rotsvast vertrouwen was in vaste geloofsthema’s, is in heel wat gevallen vervangen door een ruimere kijk op zaken en openheid voor andere gedachten. Wat betekent de kerk voor jou persoonlijk? Bertha: Ik houd van de mensen die de kerk vormen. Ik vind het fijn om samen het geloof te beleven. In het gebouw en erbuiten. Ook met elkaar handen en voeten geven aan het geloof vind ik belangrijk. Marnix: De kerk bestaat voor mij vooral uit mensen die me dierbaar zijn, die door hetzelfde geloof en dezelfde verhalen uit de Bijbel gedreven zijn. De kerk, dat zijn voor mij de zondagse samenkomsten en doordeweekse kringavonden, maar ook de activiteiten waar we als kerkelijke gemeenschap in meedoen, zoals de acties voor de Èngele van Zitterd-Gelaen, Amnesty of oecumenische vieringen. Hoe kunnen we als kerk laagdrempelig zijn en uitnodigend voor mensen die ons willen leren kennen? Bertha: Als mensen ontdekken dat we van ze houden. Dat we naar hen willen luisteren, open staan voor hun vragen, welke vragen dit ook zijn. Als we hen een thuis bieden waar ze mogen geven en ontvangen. (Samengevat: als we Jezus navolgen.) Marnix: Dat kunnen we alleen als we zelf actief met ons geloof bezig zijn, als wat we geloven een integraal onderdeel van ons leven is. Als de kerk voor ons zelf leeft, is het makkelijk om eens iemand uit te nodigen. In de zondagse kerkdiensten moet de taal aanspreken bij de leefwereld van alledag. Tegelijkertijd geloof ik dat doorleefde tradities zoals Kerst en de Stille Week, zingen, bidden en uit de Bijbel lezen hun eigen aantrekkingskracht hebben. Is klokgelui op zondagochtend nog wel van deze tijd? Bertha: Klokgelui op zondagochtend vind ik mooi. We mogen laten zien en ook horen dat we er zijn. Maar als het klokgelui de mensen die in de buurt van de kerk wonen zou storen, dan is het wel belangrijk dat we hierover in gesprek gaan. Marnix: Klokgelui heeft niet meer de functie van vroeger toen mensen uit de buurt opgeroepen werden om naar de kerk te komen. Ik vind het wel een interessante gedachte of je in plaats daarvan iets zou kunnen bedenken om wèl mensen uit de buurt naar de kerk te trekken. Klokgelui op zondagochtend lijkt me eerder vervreemdend werken voor de mensen uit de buurt dan dat ze daardoor aangetrokken worden om naar de kerk te komen. Heeft de lengte van kerkdiensten invloed op de beleving of maakt het niet uit hoe lang een kerkdienst duurt? Bertha: We zijn gewend dat de kerkdienst tussen een uur en een uur en een kwartier duurt. Als de dienst uitloopt, dan verlies ik gemakkelijk mijn aandacht. Marnix: De lengte is niet het meest kritische element van een kerkdienst, het gaat eerder om beleving, troost, saamhorigheid en inspiratie. Dat zijn elementen waarbij duur niet zo belangrijk is. Onze traditie van kerkdiensten is niet verkeerd, maar van mij mag er aan de ene kant meer tijd besteed worden aan stilte en spiritualiteit en mag er aan de andere kant meer inhoudelijk interactie tussen mensen zijn. Hoe heb je Kerst gevierd dit jaar? Bertha: Ik mocht op kerstavond voorgaan in het kerkje in Beek, dat was heel bijzonder. Eerste Kerstdag zijn we na de dienst naar Houten gereisd en hebben we verder doorgebracht bij onze middelste zoon en zijn gezin. Al onze kinderen en kleinkinderen waren er. Dit was heel fijn en waardevol. Het was al een aantal jaren geleden dat we met Kerst bij elkaar konden zijn. Marnix: Onze kinderen komen traditioneel bij ons eten op de avond vòòr Kerst. We komen als gezin niet meer zo heel vaak bij elkaar, dus dat maakt het extra speciaal. ’s Avonds zijn we naar de Kerstnachtdienst gegaan, waar we met Synoidos onze kerstliederen hebben laten horen. Op tweede Kerstdag zijn we bij familie in Eindhoven geweest. Waarom zien we zo weinig jeugd in onze kerken? Bertha: Op zondag naar de kerk gaan heeft voor veel jonge mensen geen prioriteit. In hun drukke bestaan kiezen ze op zondagochtend voor andere dingen als uitslapen of sporten. Ook spreken de diensten in onze kerken hen niet aan. En als er dan ook nog weinig of geen ander jongere mensen zijn als ze een keer naar de kerk komen, dan is er ook ‘geen gezelligheid meer aan’.
Ik denk dat het goed zou zijn als we met jongeren in gesprek gaan over geloof, over spiritualiteit, en samen proberen te ontdekken waar ze behoefte aan hebben en hoe zij hier zelf vorm aan willen geven. Marnix: We zijn blijkbaar niet voldoende in staat geweest de boodschap van de Bijbel in de veranderde wereld actueel en relevant te houden. Er is natuurlijk ook enorm veel concurrentie gekomen, met name van internet, games en social media en jongeren hebben veel vrijheid om hun tijd zelf in te vullen. Gelukkig zijn er ook voldoende voorbeelden dat jongeren enorm geëngageerd zijn, zoals tijdens The Passion of bij een groep als Extinction Rebellion. Zouden we hiervan kunnen leren om onze boodschap ook relevant voor de jeugd te maken? Wat is jouw drijfveer om je in te zetten voor de kerk en beleef je daar ook plezier aan? Bertha: Ik houd van God en ik houd van mensen. Over het algemeen vind ik het heel fijn om voor en in de kerk bezig te zijn, al vind ik het niet altijd gemakkelijk. Marnix: Ik geloof dat de boodschap van Jezus, van vrede, gerechtigheid en heelheid ook in onze tijd heel erg actueel is. Mensen zoeken naar zingeving en verbondenheid. Als christelijke geloofsgemeenschap hebben we iets te bieden. Ik wil me ervoor inzetten om die boodschap op een nieuwe manier in te vullen. Ik vind Spring! een mooie nieuwe manier van samenkomen, maar ook het breicafé, de maaltijden die we organiseren en zin&hapjes zijn geweldige initiatieven. Het inspireert me als mensen samen nieuwe manieren vinden om de boodschap van Jezus in te vullen. Spreek je in je persoonlijk gebed God aan met Gij of met U/Jij, met Vader of met Heer? Waarom? Bertha: Ik spreek God aan met ‘U’. Zo doe ik het al vanaf dat ik zelf bid. Tegen mijn ouders zei ik ook ‘U’. Voor mij heeft dit te maken met wat ik geleerd heb, met gewoonte, maar ook met respect. Ik zeg vaker ‘Vader’ als ik God vraag om voor iets of iemand te zorgen. En verder noem ik God ook met andere namen, afhankelijk van wat ik bid en hoe ik me voel. Marnix: Met ‘U’. Dat heb ik altijd zo gedaan en dat voelt prima. Ik noem hem ook Vader in navolging van Jezus. Als het Jezus zijn invulling was om zo met God te praten, dan is het voor mij misschien ook niet zo verkeerd. Heb je nieuwe ideeën voor onze gezamenlijke kerk? Bertha: Ik zou zeggen: lees het beleidsplan. En als ik toch iets moet noemen: samen naar nieuwe vormen van pastoraat zoeken, ook voor mensen die niet tot onze kerk horen, dat vind ik belangrijk. Ik denk dat er veel behoefte is aan een luisterend oor, aan echt meeleven en meedenken over levensvragen. Vooral bij mensen die in hun leven op kruispunten van wegen staan. Marnix: Het allerbelangrijkste vind ik dat we samen weer enthousiast raken over wat we geloven: dat ieder mens waardevol is, dat we onderdeel zijn van Gods Koninkrijk, dat we iets voor anderen kunnen betekenen en zo het leven zin kunnen geven. We hebben zoveel talent in de gemeente: als we dat inzetten gaan er met Gods hulp mooie dingen groeien. Ieder kan dat op zijn eigen plaats doen, maar in verbondenheid met elkaar kunnen we heel veel bereiken.
Afscheid Janny van der Laan als Redactrice
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:20
Vanaf 1 januari dit jaar 2020 valt er een nieuw kerkblad bij u in de bus. Niet meer het vertrouwde “Kerknieuws” of “Gaandeweg”, maar het nieuwe en gezamenlijke “Onderweg”. Bijna 20 jaar was Janny van der Laan degene die de redactie van het Kerknieuws deed. Altijd met een eigen bijdrage op de eerste pagina dat steevast begon met “Beste lezers”. In deze bijdrage verwees ze meestal al even naar de inhoud van het Kerknieuws, maar haar “Woord vooraf” bevatte ook vaak een persoonlijke noot of wederwaardigheid. Boeiend waren ook de interviews die Janny gedurende meerdere jaren afnam met gemeenteleden en met anderen, die vervolgens te lezen waren in het Kerknieuws.
Janny verwerkte de binnengekomen kopij zorgvuldig tot één geheel en zorgde ervoor dat elke drie weken het blad kant en klaar naar de kopieermachine kon. Na al die jaren heeft Janny gemeend te punt te zetten achter haar redactionele werkzaamheden. Hierbij willen we haar dan ook van harte bedanken voor al haar werk voor het kerkblad gedurende een lange periode!
Pier Prins
Broodmaaltijd Grevenbicht
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:19
16 januari 17:00 uur Grevenbicht, zie tekst
Het lijkt ons heel erg fijn om aan het begin van het nieuwe jaar een broodmaaltijd te houden, waarbij de Grevenbichters elkaar weer een keer kunnen ontmoeten en bij kunnen praten.
Het idee is dat eenieder klaargemaakte boterhammen of broodjes meeneemt. Deze zullen we dan in een grote mand verzamelen en daarna gezamenlijk opeten. Voor soep, koffie en thee wordt gezorgd. Ds. Pier Prins zal ook aanwezig zijn. De broodmaaltijd is dan ook een mooie gelegenheid om nader met elkaar kennis te maken. Van harte welkom op donderdag 16 januari om 17.00 uur in het kerkje in Grevenbicht! Graag doorgeven of je komt bij:
Anja Ruber, tel. 046-4854060; email: anja.ruber@ziggo.nl
Ida en Ton Dorrestijn, tel. 046-4857835; email: a-dorrestijn@home.nl
BIJEENKOMST WIJK GREVENBICHT
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:17
Op 12 november 2019 was er een bijeenkomst in het kerkje in Grevenbicht met ds. Pier Prins, Marnix van Gurp, voorzitter van de kerkenraad, een 10-tal gemeenteleden uit Grevenbicht en de bestuursleden van het Podiumkerkje.
Het betrof een informele kennismaking tussen Pier, Marnix en de groep uit Grevenbicht. Afgesproken is dat Anja Ruber voortaan de coördinatie en de organisatie van de kerkdiensten in Grevenbicht op zich zal nemen. Zij zal daarbij in een groeps-app telkens op tijd om hulp vragen. Immers het voorbereiden van het kerkje voor diensten heeft soms nogal wat voeten in de aarde, omdat het kerkje ook voor andere doeleinden wordt gebruikt. Ton Dorrestijn vertelde iets over de organisatie van de koffiemiddagen en stelde voor in het nieuwe jaar een keer een gezamenlijke broodmaaltijd te organiseren. Pier was hier een warm voorstander van en heeft toegezegd dat hij daarbij aanwezig zal zijn.
Ida Dorrestijn vertelde over de overige activiteiten van het pastoraal team in Grevenbicht, zoals het aansturen van een groot team van bezoekvrijwilligers, die elk enkele van de oudere gemeenteleden bezoeken. Ds. Pier Prins heeft uitgelegd dat hij na het vertrek van ds. Stegink het zogenaamde crisispastoraat voor Grevenbicht op zich heeft genomen, zoals bij overlijden en ziekte.
Hiervoor kan hij worden opgebeld op telefoonnummer: 4360037 of via email: prins1959@gmail.com. Uiteraard kunnen verzoeken en berichten ook altijd worden doorgegeven aan de leden van het pastoraal team, aan Anja Ruber (4854060) en aan Ida en Ton Dorrestijn (4857835). We hopen met elkaar op een goede samenwerking!
Pier Prins
Afscheid ambtsdrager
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:16
Op zondag 19 januari nemen we in de kerkdienst in Beek afscheid van Henk van Doornik als diaken. Vele jaren heeft Henk zich als diaken ingezet voor het werk van de ZWO-commissie van Geleen-Beek-Urmond en later was dat ook in toenemende mate samen met de ZWO-commissie van Sittard-Grevenbicht. Ook aan het werk van de kerkenraad heeft hij zijn steentje bijgedragen in een periode waarin veel aan de orde was. Henk stopt niet met al zijn taken. Hij gaat door als lid van de ZWO-commissie en als oudste. Op deze plaats een hartelijk dank voor alle inzet voor de kerk in de afgelopen jaren, waarmee hij van betekenis is geweest voor de kerk.
Waar Naartoe?
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 12-01-2020 11:15
Als een nieuw kerkblad “Onderweg” heet, is de logische eerste vraag: “Waar naartoe?” Het logische eerste antwoord is: “Naar een gezamenlijke protestantse gemeenschap Geleen-Beek-Urmond-Sittard-Grevenbicht”, al zal deze ongetwijfeld anders gaan heten. En dat is een mooie gedachte, maar over enkele maanden zullen we daar zijn aangekomen en dan zijn we in die zin niet meer onderweg. Een nieuwe naam dan maar weer? Ik denk het niet, want onderweg zijn betekent veel meer. Onderweg doet denken aan reizen en vakantie. Dan is het een heerlijk beeld van ontspanning, nieuwe ontdekkingen en doen waar je zin in hebt, omdat je even niets hoeft. Het is dan mooi ergens aan te komen, maar ook jammer dat het reizen voorbij is. Het is een soort onderweg dat maar het liefst zo lang mogelijk zou moeten duren. Ik vind dat we bij onze kerkgemeenschap ook aan zoiets mogen denken: een plek waar je nieuwe ontdekkingen kunt doen (nieuwe inzichten opdoet) en waar even niets hoeft (je even op adem komt). Onderweg doet ook denken aan hopen op een veilige aankomst. De vluchteling is niet onderweg om te genieten en hoopt ook niet zo lang mogelijk te reizen. De aankomst is het doel. Wat zou het fijn zijn als je niet meer onderweg hoeft te zijn, als je niet zelfgekozen hebt voor de reis die je maakt. Zijn waar je góed zit, dat wil je, zodat je niet meer weg hoeft en rust vindt. Dit is het soort onderweg dat onrust geeft, het ongemakkelijke gevoel dat er nog iets bereikt moet worden, omdat het nog niet goed is zoals het is. Kunnen we iets met dat ongemakkelijke onderweg, als we kerk zijn? Nou en of, zou ik zeggen. Jezus is voortdurend onderweg in de Bijbel, maar het is geen vakantiereis. Hij is onderweg om te ontmoeten, te verkondigen en te genezen. Hij is ook onderweg om in Jeruzalem aan te komen, waar zijn weg in zekere zin eindigt, maar toch ook weer niet. Het zou ondenkbaar zijn dat wij nu christenen waren, als Jezus niet onderweg was geweest omdat er iets moest veranderen. Ook hier moest er iets bereikt worden, omdat het niet goed is zoals het is. Op dezelfde manier zijn wij onderweg. Als je volgeling van Jezus bent, móet je wel onderweg. En het is nog erger: thuis ben je nooit, het is altijd een voorlopige situatie waarin je je bevindt. Ook de titel van dit nieuwe kerkblad is dus geen geruststelling. Het niet zomaar een lekker onderweg zijn, omdat we het zo gezellig hebben samen. Het is altijd ook een route die naar iets anders en iets nieuws leidt. Deze gemeenschap, deze gebouwen, deze mensen, dit geloof, deze liederen, deze waarheden zijn allemaal stappen op een weg die verder gaat. Je kunt het ook zo zeggen met een uitleg over wat traditie is: het enige wat niet verandert is dat er dingen veranderen. En deze zin mogen we gerust twee keer lezen. Dus nee, ook dit kerkblad is niet definitief en heeft ooit zijn tijd gehad. Geen probleem, want zo gaat de traditie door. En zo kunnen we telkens zien wat goed is op het punt van de weg waarop je op dit moment bent, omdat we altijd onderweg zijn. Zijn we dan ooit gearriveerd? Jezus heeft daar zijn eigen antwoord op. Hij spreekt telkens over het Rijk van God als de bestemming waar we naartoe reizen. De eerste volgelingen dachten nog dat zij de terugkomst van Jezus zouden zien en dan het Rijk zouden binnengaan. Wij leven in een lange traditie van mensen die het Rijk van God als belofte zien. Daar blijf je naar onderweg en dat geeft vaart. Zo zijn wij nu als gemeenschap onderweg, maar laten we alsjeblieft in beweging blijven en telkens bidden, denken en voelen wat de juiste volgende stap is op die waardevolle weg.
Ralf Smeets
4e Advent
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 22-12-2019 11:59
Met dank aan Betty Dijkstra voor het maken van de foto.
Verslag gemeenteavond
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 11-12-2019 21:06
Volg deze link om het verslag met foto's van het gemeenteberaad over de samengevoegde gemeentes te lezen.
Adieu Kerknieuws!
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 11-12-2019 12:50
Met het kerstnummer valt het laatste exemplaar van Kerknieuws in uw brievenbus. Op de omslag staat dit nummer deel uit maakt van de 37ste jaargang. Dat betekent dat het blad het licht zag in 1982. Dat was in de periode dat de Protestantse kerken in Geleen, Beek en Urmond en omstreken (Hervormd en Gereformeerd) meer en meer gingen samenwerken. 37 jaar was het blad gevuld met lief en leed vanuit de gemeente. Persoonlijke en pastorale verhalen stonden er in opgetekend. Informatie over het kerkelijk leven werd er in aangeboden. Mededelingen vanuit de kerkenraad en andere raden en werkgroepen waren er in te vinden. Meditaties en theologische bijdragen kwam je er in tegen. Toelichtingen op de kerkdiensten werden erin vermeld. Terugkijkend op de afgelopen decennia, vinden we in het blad een schat aan informatie over hoe de ontwikkelingen waren in onze kerk. En waarin de lezers steeds werden bijgepraat over wat er speelde. Voor velen vormde het Kerknieuws dan ook een belangrijke verbinding met de kerk.  Van die 37 jaren heb ik er zelf 21 jaar een bijdrage aan mogen leveren met stukjes over de kerkdiensten, aankondigingen van gesprekskringen, met vermeldingen van bijzondere gebeurtenissen en met een eigen rubriekje “PéPé”. Ik moet zeggen dat ik niet altijd makkelijk vond om iets voor het kerkblad op papier te krijgen. Als de datum dichterbij kwam om de kopij in te leveren, voelde ik altijd wel weer enige druk. Ik blij en dankbaar dat we vele jaren een mooi en gewaardeerd kerkblad hebben kunnen uitgeven. In de loop van die 37 jaar hebben tallozen zich er voor ingezet om er voor te zorgen dat het blad gevuld en geredigeerd, vermenigvuldigd en op tijd bezorgd werd. Op deze plaats dan ook  hartelijk dank aan alle medewerkers rond het Kerknieuws!
Vanaf 1 januari komt er nieuw kerkblad uit, samen met de Protestantse Gemeente van Sittard-Grevenbicht. Dat zal, zeker in het begin, wennen zijn. want mogelijk mist u de vertrouwde uitvoering. Maar er staat tegenover dat er ook weer iets nieuws geboden wordt. Zeker het eerste jaar zal het een kwestie zijn van uitproberen en bijstellen. Bovendien komt het blad iets minder vaak uit dan u gewend bent. Hopelijk leest u ook het nieuwe kerkblad met plezier en aandacht. 
Pier Prins
Diensten rond Kerst/Nieuwjaar
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 11-12-2019 12:50
Kerstvieringen
Er staan meerdere kerstvieringen ons te wachten, waarin we met vreugde mogen samenkomen. Op kerstavond 24 december zijn er vier kerstvieringen in beide Protestantse Gemeenten: 19.30 uur in Grevenbicht met medewerking van een koor. Voorafgaande aan de dienst speelt voor de kerk een koperensemble. Na afloop is er Glühwein en chocolademelk. 20.00 uur in Beek De kerstavonddienst in Beek begint dit jaar eerder dan andere jaren. Het thema is: 'Een wonderlijk cadeau...van God'. De cantorij zal voor en met ons zingen. Iedereen is van harte welkom! Na afloop is er glühwein en chocolademelk.
 
20.00 uur in Sittard (Gruizenkerk) 22.00 uur in Sittard (Johanneskerk) met medewerking van het koor  Synoidos Op kerstmorgen 25 december is de kerstviering in de Johanneskerk Oudjaarsavonddienst op 31 december in de Gruizenkerk
We sluiten het jaar 2019 af met een korte viering in de Gruizenkerk. Op de drempel van oud naar nieuw staan we even stil bij wat geweest is en bij wat komt. Een moment van samenzijn en bezinning Zondag 5 januari 2020: Nieuwjaarsdienst, doop en belijdenis
De eerste zondag in het nieuwe jaar biedt ons de gelegenheid om elkaar veel heil en zegen te wensen voor het komende jaar 2020.  Bovendien is het een extra bijzondere dienst omdat Zahra belijdenis van haar geloof zal afleggen en vervolgens gedoopt zal. worden. Ook zullen haar twee kinderen Daniël en Dyana de doop ontvangen. Zahra verblijft sinds het voorjaar van 2019 met haar kinderen in het asielzoekerscentrum in Sweikhuizen. 
Micha in de adventstijd
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 11-12-2019 12:48
De adventstijd is aangebroken. Elke adventszondag komt er een brandende kaars bij totdat we met Kerst in het volle licht staan. Dit jaar volgen we op weg naar het Kerstfeest de lezingen uit het profetenboekje Micha. Hij is een pittige profeet. Hij steekt zijn ongenoegen niet onder stoelen of banken. Hij leefde in een tijd van oorlogsdreiging. Het grote en sterke Assyrië dreigde het kleine Jeruzalem onder de voet te lopen. Micha doet er nog schepje boven op door de ondergang van Jeruzalem te verkondigen vanwege groot sociaal en ongodsdienstig onrecht in die stad. Maar zoals een echte profeet betaamt, houdt Micha de deur open voor Jeruzalem. Ommekeer is altijd mogelijk. Micha is niet alleen de onheilsprofeet, die alleen maar klaagt en kermt en amper een oplossing aandraagt. Maar hij is ook de vertolker van hoop en toekomst. En daarmee is hij de man die de advent inhoud en kleur geeft. En die met kerst met de geboorte van de Messias, zijn voltooiing vindt. We zingen tijdens elke adventszondag een couplet van het (kinder)lied over Micha. Ook de liturgische bloemschikking in de adventstijd is gebaseerd op lezingen uit Micha.
Advenstmaaltijd
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 08-12-2019 14:47
Zondag 8 december werd een gezamenlijke maaltijd genuttigd in de Ontmoetingskerk in Geleen. Foto: Betty Dijkjtra
Meedenken over het Beleidsplan?
Deel dit met anderen

Link
Kopieer deze link in het klembord en plak deze in e-mail, o.i.d.

E-mail Via eigen e-mailprogramma
Uw standaard e-mail programma wordt geopend met de juiste link

Bericht opgenomen: 29-11-2019 07:27
In aanloop naar het samengaan van de PGSG en de PGGBU hebben de kerkenraden een conceptbeleidsplan samengesteld. Gemeenteleden die geïnteresseerd zijn om dit in z’n geheel te lezen kunnen dat per mail aanvragen bij de scriba van de PGSG Germ Visser. (scriba@pgs-g.nl) Er wordt dan een persoonlijk document toegezonden.
“Een beleidsplan is al gauw een formeel document, wat nadat het geschreven is in de la belandt, zonder dat het er nog veel toe doet, “schreven de kerkenraadsvoorzitters onlangs in de beide kerkbladen. “We hopen echt dat het deze keer anders is. Dat u de tijd neemt om er doorheen te lezen. Dat u uw mening er over wilt geven. We zijn van plan om het komende jaar het beleidsplan ook op kringen en/of wijkavonden te bespreken, om zo de mening van ons allemaal op te halen. En wat we vooral willen is de plannen die we maken ook uit gaan voeren. Kerk-zijn, dat doe je samen. Toch?”

Kerkdiensten  | Alles 
20 februari
15:30 Beek-WZC Franciscus
23 februari
10:30 Sittard, Johanneskerk
1 maart
09:00 Urmond
1 maart
10:30 Geleen, Ontmoetingskerk

Vervoer naar de kerk
(Momenteel niet beschikbaar)

Kerkdienst beluisteren
Voor mensen die graag diensten vanuit de Ontmoetingskerk thuis willen beluisteren zijn er de volgende mogelijkheden: Via START-radio wordt er elke eerste, tweede en vijfde zondag een kerkdienst uitgezonden die in de Ontmoetingskerk opgenomen is. (De tweede zondag is een herhaling van de eerste.) De uitzending begint om 9 uur, na het nieuws. Vanuit Urmond Is er regelmatig een dienst te beluisteren via LOS-radio, op zondagochtend om 8.50 uur met een herhaling op maandagochtend om 9.50 uur. In de agenda achter in Kerknieuws en op deze website (www.pggbu.nl) onder 'Agenda' kunt u meer informatie over deze uitzendingen vinden.


Actueel Agenda






















Site Login & Privacy













Een product van Class Automatisering Geleen | © 2014-2018